بـــــرو عزیزم

چه زود از چشمت افتـــادم عزیــزم
چه راحت بــردی از یـــــادم عزیـزم

چه دلخــوش بوده ام با بـــــودن تو
که ای کاش دل نمـــی دادم عــزیزم

دل من با تمــــــام لحظه هـــــــایم
همه دیدند کــــــــه افتادم عزیــزم

زمیــــن خوردم از این نامهـــــربانی
شکسته بــاز بنیـــــــــــادم عزیـــزم

دلم بد خــــــــــو گرفته با شکــستن
توهم بشکن که مـــــن شادم عزیرم

شکستـن از تـــــــو و نابـــودی ازمن
تو آزادی ... من آزادم عزیـــــــ..ـزم

کجای قصه هستــــــی یک نگاه کن
به اشک و بغض و فریـــادم عزیزم

بیا نـــزدیــــــــکتر شاید ببیـــــــنی
که مـــن با گریه همزادم عزیــــــزم

نبودی تا ببینـــــــــی توی خلــوت
چه غوغایی به ســـــــردادم عزیزم

نبودی تا بخــــــــندی در زمــــــانی
به من خندیـــــد هر آدم عزیـــــزم

به احوال خرابــــم خنده کردنـد
ای کاش مادر نمــــی زادم عزیرم

برو که در غــــــــــم از دست دادن
دگــر استادِ استـــــــــادم عزیــزم

حسین امیرنژاد (امیررضا)